Cz.10

Leżałam  w łóżku. W domu chłopaków. W pokoju Harry'ego. Otworzyłam oczy i go nie zobaczyłam. Byłam tylko wtulona w przesiąkniętą jego boskim zapachem kołdrę. Na etażerce obok łózka znalazłam liścik i kwiaty.  Wzięłam kartkę i zaczęłam czytać liścik. - Ta noc była niesamowita. Dziękuję ♥ Kocham cię. Twój Harry. x.  Uśmiechnęłam się sama do siebie i wstałam z łóżka. Pościeliłam je i ubrałam się w we wczorajsze ciuchy. Podeszłam bliżej do  lustra i z zadowoleniem spojrzałam na różowe końcówki włosów. 

Wyszłam na dół, gdzie siedzieli Liam i Louis. 

- No cześć, gdzie są dziewczyny?- zapytałam

- Poszły do domu godzinę temu. Czekaliśmy aż ty wstaniesz, bo za 30 minut mamy wywiad, a Zayn, Harry i Niall dopiero  pojechali.- powiedział Louis

- O..i czekaliście tu na mnie..przepraszam, ja już szybko idę- uśmiechnęłam się trochę zakłopotana

Liam złapał mnie za ramię.

- Zanim wyjdziesz to ci powiem, że to nie był dla nas żaden kłopot. :)

Posłałam mu równie serdeczny uśmiech, pożegnałam się z nimi i pojechałam do domu.

**

Weszłam do domu i zastałam Rebbekę i Stellę przed TV.

Stella z pogardą kiwała głową, a Rebbeka chyba była tak wkurzona, że zgniatała w ręku swoją kanapkę.

Podeszłam do nich.

- Reb, to jest moja kanapka!- powiedziałam i wyrwałam jej z ręki. Spojrzałam na nią jednak z obrzydzeniem i położyłam na stół. Była tak zgnieciona, że zrobiła się z niej papka.

- Co ty taka wkurzona?

- Patrz w telewizor- powiedziała Stella , a wkurzona Reb piorunowała TV wzrokiem.

Na ekranie zobaczyłam Zayna i jakąś piękną , czarnowłosą dziewczynę w jego objęciach. 

- Patrz jak się do niego klei, a jak on do niej-   mówiła  Reb.  Wkurzona, zazdrosna , a dłonie zaciskały się w pięści.

Usiadłam z boku kanapy, obok przyjaciółki. Próbowałam ją jakoś pocieszyć.

- Wygląda na dzi*w*kę..- powiedziałam chłodno, patrząc raz to na TV raz to na Reb.

Stella wyglądała jakby się zadławiła. Jeszcze się śmiała.

- No a nie?!- krzyknęła do niej chłodnym tonem Rebbeka

Poklepałam ją po  ramieniu.

- Ale czy ja coś mówię?-  zapytała Stell

- Powinnaś mnie pocieszać!

- Świat nie kręci się wokół ciebie!

- A co, wokół ciebie i tego twojego różowego życia z Lou to niby tak?!

Stelli zaczęły ciskać z oczu pioruny.

- Wiesz, jesteście tak idealni, że aż nierealni- powiedziała po chwili - Juls miała już z Harrym dwa razy kłopoty, a ja mam teraz. A ty nic, chodzisz sobie szczęśliwa że masz takie piękne życie!

- A co?! Zazdrosna jesteś?

Reb zacisnęła pięść. 

- Współczuję Zaynowi! Jak on cię wgl znosił?! Może i fajnie by było, gdyby się zaczął umawiać, a ciebie zostawił w cholerę!- krzyknęła Stella. Nie panowała już nad słowami.  To wyglądało jakby dopiero teraz uwolniła powstrzymywane dotąd swoje zdanie o Rebbie.

Reb wstała.

- Nie no, ja już mam tego  dość.- jęknęła. Znałam ją, widziałam że próbowała ukryć płacz i wyjść na twardą. Poszła na górę do pokoju, trzaskając drzwiami. Stella skrzyżowała ręce  i wyciągnęła nogi. 

- Czy ty wiesz co powiedziałaś?

Nie odpowiedziała , siedziała fochnięta.

- Przecież wiesz, ona jest wrażliwa.

- To jest diva!!

- Ale jest twoją przyjaciółką!

- Ale czemu wszystko się kręci wokół niej?!

- A pamiętasz jak ci kiedyś wycinali migdałki?

- No, i co z tego?

- Oddała ci swoje lody po operacji

- Że co? Ona zjadła je i moje też!

- Nie było rozmowy..- powiedziałam speszona - Idę do niej. Niech ma chociaż jedna przyjaciółkę.

Wstałam i poszłam. Stella otworzyła usta, ale zaraz je zamknęła.

Do domu wszedł Lou. Przywitał się z nią i usiadł obok.

Weszłam do pokoju Rebbeki.

Siedziała i miała poduszkę przyciśniętą do twarzy. Obok niej leżało pudełko chusteczek.

Wzięłam ją za dłoń.

- Rebbie..

Odłożyła poduszkę. 

- Pierwszy raz beczysz z powodu chłopaka- powiedziałam lekko uśmiechnięta - Zawsze to oni ryczeli, bo ty ich rzucałaś ;p

- Ale ten jest inny. Jest po prostu..

- Pociągający - dokończyłam

- No dokładnie. Tajemniczy, ale przez to intrygujący..

Uśmiechnęłam się i parsknęłam cichutkim śmiechem.

- Co?- zapytała, a na jej twarzy widać już było ten uśmiech

- Nic..po prostu cię nie poznaję.

Posłała mi pytające spojrzenie

- Ten chłopak cię zmienił. Weź do niego zadzwoń, on ci na pewno powie prawdę. No , przynajmniej mam taką nadzieję.

- Nie mam ochoty ani siły do niego dzwonić.

Wcisnęłam jej telefon do dłoni. Przedtem wybrałam numer ' ZAYN ♥'. 

- Nie masz już wyboru :D

Westchnęła i przyłożyła komórkę do ucha.

- Zayn..?- zapytała niepewnie

- Mhm, cześć. Co chcesz?- zapytał  trochę speszony i i takim tonem  jakby chciał się najszybciej rozłączyć.

- Widziałam cię w TV z taką brunetką. O co w tym chodzi?

- Później ci powiem. Pa

Nie zdążyła odpowiedzieć, a chłopak się rozłączył.

- Jadę tam

- Po co?

- Dowiedzieć się od niego osobiście.

Zeszłyśmy na dół i zastaliśmy Lou , który prawie że nagi leżał na Stelli.  Czerwony, potargany i cały czas dyszał. Stella identycznie.

Spojrzałyśmy na nich dziwnie, a Louis szybko podbiegł do mnie i złapał mnie za biodra.

- Posłucha..to co było pomiędzy nami, kiedy pierwszy raz się zobaczyliśmy..- mówił

- Ah, czyli te coś co zrodziło się w twojej wyobraźni? ;p

- Posłuchaj, nie bądź zazdrosna . Życie toczy się dalej..( Słuchałam tego uważnie i tylko machałam głową) Znalazłem dziewczynę, bądź silna.

- Jestem silna.

- Jak lew- tu się już trochę rozkleił.

Złapałam go za ramiona

- Jak..Louis- puściłam go.

- Podwieźć cię Rebbeka?- zapytałam blondynki

- Nie masz wyboru- powiedziała i rzuciła mi moje własne klucze

Wsiadłyśmy do auta i pojechaliśmy ( jak się dowiedzieliśmy od Louisa) w miejsce gdzie Zayn przebywał. Podobno jego kumpela robiła mu tatuaż u siebie w domu. W bloku.

****

<Oczami Rebbeki>

Julie zaparkowała i powiedziała , że poczeka na mnie aż  wrócę. Weszłam do środka bloku. Obskurne ściany, biały równie obskurny sufit. A w bloku zajeżdżało dymem od papierosów.   Mieszkanie numer 51. Zapukałam .

Drzwi otworzył mi Zayn, który pośpiesznie owinął ręcznik w pasie.

Wychyliła się jeszcze ta dziewczyna  z TV, w samym ręczniku, który trzymała rękami. ! Dałam mu z plaskacza w twarz i pobiegłam po schodach na dół. Złapał mnie za nadgarstek i przyciągnął.

- To nie tak jak myślisz.- złapał mnie za ramiona. Wtedy po raz pierwszy poczułam wstręt do niego.

- Daj sobie spokój-  powiedziałam i wybiegłam .

<oczami Julie>

Siedziałam w samochodzie, i nagle jakby znikąd pojawił się Hazza. Usiadł na miejsce pasażera i nawet się nie przywitał. Przeszedł do czynów. Położył dłoń na moim karku, a drugą wplątał we włosy. Rozchylił moje i swoje wargi i zaczęliśmy się namiętnie całować.

Nie przerywając pocałunków przeszłam na jego kolana , a on położył ręce na moich udach. Które z czasem przesuwały się w dół. Do auta wsiadła zdenerwowana Reb, więc szybko przeszłam za kierownicę. Harry całą drogę patrzył się na mnie i figlarnie uśmiechał. Zaczęłam się śmiać pod nosem. Odwiozłam go do domu, i razem z Reb weszłyśmy do naszego domu.

Cz.11 jutro. Ta mi wyszła krótka i nudna :(